Mostrando entradas con la etiqueta pendants. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta pendants. Mostrar todas las entradas

viernes, 17 de mayo de 2013

Sapo en cobre - Not-so-Traditional Copper Pendant



Para os que non coñezades a ourivería tradicional de Galicia, quixera falar un pouquiño sobre a orixe da súa peza máis característica, o sapo, que forma parte do aderezo do traxe de gala tradicional e que se elaboran con formas moi semellantes dende os séculos XVII-XVIII.

Non se sabe con certeza a razón dese nome tan curioso, sapo. Probablemente aluda á semellanza da textura coa pel do animal, ou mesmo poida que faga referencia ás formas acorazonadas dos sapoconchos. Sábese que tamén foi denominado "pelícano", seica nun intento de esquivar á Inquisición poñéndolle á xoia un nome co que habitualmente se aludía á paixón de Cristo.
 
As características formais dos sapos derivan dos petos, a peza máis distintiva das xoias empregadas pola nobreza dos séculos XVII e XVIII. "Peto" pódese tomar como denominación xenérica de distintas xoias (joyeles, brocamantones, alamares, rosas de pecho, etc), que tiñan en común o seren levadas á altura do peito. Algunhas delas, coma os "brocamantones", eran verdadeiramente grandes e adoitaban estar compostas por dous ou máis corpos que, en conxunto, formaban unha figura de triángulo invertido máis ou menos definido segundo os casos. 


"Joya de pecho" da colección do Victorian and Albert Museum de Londres, datada en España, arredor de 1750

Andando o tempo, esta xoia culta e cortesá foise popularizando e calou fondamente no imaxinario de distintas zonas da Península Ibérica, adoptando en cada lugar unhas peculiarides específicas. En Portugal son as "laças", en Castela-León e Extremadura, os "galápagos" e "tembladeras". Mesmo a "cruz" ou "joya" dos aderezos das falleras de Valencia, comparten orixe co sapo galego.

Os sapos tradicionais galegos son pezas formadas por varios corpos de filigrana, realizados en ouro ou prata ou cobre sobredourados. Consérvanse numerosos exemplares dos séculos XVIII e XIX en museos (Museo de Ourense, Museo do pobo Galego, Museo del Traje, Museo Sorolla, Colección da Spanish Society of America...) e máis en mans privadas, normalmente como resultado de herdanzas familiares. O que podedes ver na foto é o que se garda no Museo Arqueolóxico de Ourense.


Sapo galego, século XIX, prata sobredourada.

Na actualidade, numerosos ourives seguen a crear en Galicia estas pezas, algúns respectando completamente as súas formas máis tradicionais, e outros usando o concepto do sapo como base para novas creacións. Non podo deixar de vos recomendar que visitedes a páxina de Susi Gesto, quen, xunto coa súa irmá Leo, continúan coa tradición familiar elaborando marabillosas creacións coma as que ilustra a foto. 


Susi Gesto, prata e acibeche.
 
O sapiño que podedes ver ao inicio desta entrada é un deseño meu, inspirado nas formas tradicionais, e realizado segundo as técnicas máis artesanais do oficio. 
 





martes, 19 de febrero de 2013

Colgante de cobre en foldforming - Foldforming Copper Pendant

Pequeno colgante en lámina de cobre conformado a man con técnicas de foldforming.

Hand crafted foldforming pendant. Copper.
 
 






miércoles, 6 de febrero de 2013

Falsa malla Europa 4-1 Tan fácil! - Tutorial: Fake Europe 4-1 Easy Chainmaille Weave

A trama Europa 4-1, é quizá a máis coñecida das tramas de cota de malla. Non é complicada de facer, pero si laboriosa. Por iso, o que vos propoño hoxe é unha falsa trama Europa 4-1, moito máis rápida e fácil, pero que resulta difícil de distinguir dunha Europa 4-1 auténtica. Nas fotos usei arame de aceiro inoxidable de 0.8mm, e máis algúns elos de cobre (os laranxas) para que se apreciasen mellor os pasos que ía seguindo. Imos logo co titorial:

 
La malla Europa 4-1 no es complicada de hacer, pero sí laboriosa, y para ella existen docenas de tutoriales en la red. Por eso yo os propongo una falsa trama Europa 4-1, mucho más rápida de hacer y mucho menos latosa, pero que resulta muy difícil de distinguir de una Europa 4-1 auténtica. Hice las fotos empleando alambre de acero inoxidable de 0.8 mm, y usé algunas anillas de cobre (las naranjas) para que se apreciaran mejor los pasos que iba siguiendo. Vamos con el tutorial:
 Europe 4-1 weave is perhaps the most common chainmaille weave. It is not difficult to make, but time consuming. What I am showing you today is a fake Europe 4-1 weave, much faster and easier to do, but it is very difficult to distinguish from an authentic Europe 4-1 weave. I used for the pics 0.8 mm stainless steel wire, along with some copper rings, in order to make clear the steps I followed. Let's go with the tutorial:
 

1. Preparamos os elos.  Aquí expliquei unha vez en detalle como facer uns elos perfectos. Aquí, fixen o resorte sobre unha agulla de calceta dun tamaño aproximado da parte inferior do alicate de puntas cónicas. Este é un resumo en imaxes de como facer os elos:

 
 1. Preparamos las anillas. Expliqué ya en detalle aquí cómo hacer eslabones o anillas para que queden perfectos. En este caso, para hacer el muelle busqué una aguja de calceta de un tamaño lo más aproximado posible al de la parte inferior de mi alicate de puntas cónicas. Lo de arriba es un resumen en imágenes de cómo hacer anillas.
1. Making the rings. I have already explained here how to make perfect rings for your chainmaille project. Now, I am using a knitting needle for making the coil (as approximate as possible to the size of the inferior part of my round nose pliers).


 2. Preparamos os "oitos". No alicate de punta cónica facemos un primeiro círculo arrodeando co arame unha das puntas do alicate, e continuamos virando o arame arredor da segunda punta ate obter unha forma coma a da imaxe 3. Para maior comodidade, cambiamos a posición da peza para que nos quede un dos círculos cara a fóra do alicate (imaxe 4). Levamos o extremo do arame ate que se xunte coa parte central do oito, retiramos a peza do alicate e, finalmente, cortamos o sobrante de arame para obter un "oito" coma estes:


 
2. Preparamos los "ochos". En el alicate de punta cónica hacemos un primer círculo de alambre rodeando una de las puntas del alicate, y continuamos girando el alambre alrededor de la segunda punta hasta obtener una forma como la de la foto 3. En ese momento, para mayor comodidad, cambiamos la posición de la pieza y la metemos de manera que nos quede uno de los círculos hacia fuera del alicate (imagen 4). Llevamos el extremo del alambre hasta que se junte con la parte central del ocho y quitamos la pieza del alicate. Finalmente, cortamos lo que nos sobre de alambre para obtener un "ocho" como los de arriba.
2. Preparing "eight" shapes. With the round nose pliers we make a first wire circle, and then a second one following the second tip of the pliers until we have something similar to photo 3. At this time, it is easier to take out the eight from the pliers, and change its position so that one of the circles stays outside the pliers tip (pic 4). Then we move the wire until it reaches the central part of the eight shape. We take it out the pliers and cut the extra wire to obtain an "eight" like the ones above.
 

3. Montamos a cadea. Para comezar precisamos dous oitos e un elo. Collemos os dous oitos e poñémolos un enriba do outro. Atravesamos cun elo os dous buratos dos oitos e pechamos o elo. 

 
3. Montamos la cadena. Para comenzar necesitamos dos ochos y una anilla. Primero colocamos los dos ochos uno encima de otro, después atravesamos con la anilla los dos agujeros de los ochos y finalmente cerramos la anilla. Con las piezas ya sujetas, lo importante es colocar correctamente los ochos. Tienen que quedar todos inclinados hacia el mismo lado: / / . Las anillas han de tener la inclinación contraria: \ . Tenemos que conseguir que las piezas siempre queden inclinadas en esa secuencia: / (ocho)- \ (anilla) - / (ocho) - \ (anilla) - / (ocho) - \ (anilla), etc.3. Setting up the chain. We begin with two eights and a ring. First we need to put both eights together, one upon the other, then put the ring through the two holes of both eights and close the ring. Now, it is crucial to place the eights in the right position. That is the hole point of this chain!. All eights must point in the same direction: / / . And the rings, must have the contrary inclination: \. All pieces must always follow the same secuence: / (eight) - \ (link) - / (eight) - \ (link) - / (eight) - \ (link), etc.


Unha vez unidos, o importante é determinar a posición dos oitos. Hay que facer que todos queden inclinados cara ao mesmo lado: / / . Pola outra banda, os elos deben ir coa inclinación contraria: \ . O obxectivo é unir as pezas e que queden inclinadas na seguinte secuencia: / (oito) - \ (elo) - / (oito) - \ (elo) - / (oito) - \ - (elo), etc.


Para continuar coa cadea, o máis fácil é colocar un novo oito enriba do último oito montado na cadea, e introducir un novo elo como se ve na foto, tendo coidado de só atravesar co elo novo os buratos dos oitos, non o elo anterior. Pechamos o elo, colocamos o oito na inclinación correcta e repetimos ate a lonxitude que nos conveña. 


 
Para continuar con la cadena, lo más fácil es coger un nuevo ocho, colocarlo encima del último ocho montado en la cadena, e introducir una nueva anilla que atraviese los agujeros de los ochos, no la anilla anterior. Una vez cerrada esta anilla, colocamos el ocho en la inclinación correcta y repetimos hasta alcanzar la longitud que nos convenga.
 
The easiest way to continue with our chain is placing a new eight upon the last eight of the chain, and introducing a new ring as shown in the pic, taking care of putting the new link only through the holes of both eights, not through the previous link. Once the link has been closed, we place the eight in the correct inclination and repeat: put another eight upon the last eight of the chain and attach with the ring. We continue this way until the length we need.
 


Pezas correctamente inclinadas
Pezas incorrectamente inclinadas





De perfil tense que ver esta forma de zigzag - Zigzag line in side view


 
 E xa está lisa a cadea de falsa malla Europa 4-1! Só queda ver  como a podemos usar. Déixovos uns exemplos:

- Para pendurar un colgante (este floripondio branco de upcycling é moi divertido de facer, podemos falar diso outro día se queredes):


Ya está lista nuestra cadena. Ahora, ¿y para qué podemos usar una cadena como esta? Os dejo unos ejemplos:  
- Para un colgante (del floripondio blanco ese hablaremos otro día, si vosotros queréis, que es muy divertido de hacer):
 Let's see now some ways of using this chains: 
- To hang a pendant (if you like, we can talk any other day about the holy-molly-thas-is-a-big-white-flower-thing, actually it is very fun to make!).


- Coma pulseira (aquí cunha peza central en trama de malla, é dicer, feita só con elos, baixo a que está o peche da pulseira):



- Como gargantilla:


 

E por último, para que comparedes, déixovos unha fota dunha mostra de cadea Europa 4-1 feita como é debido. A que son difíciles de distinguir?



jueves, 8 de noviembre de 2012

Colgante "bordado" - Let's Pretend We Are Sewing

Eu teño algo coa costura. Evócame sensacións familiares, dáme tenrura. E paréceme unha cousa moi sensata para facer coas mans... Pero por sumar unha contradición máis, nin sei coser ben, nin atopo momento para desfrutar de facelo.

Pero o metal sei e podo. Entón estiven ultimamente a facer nunhas pezas que recollesen estes afáns... Algo de cobre, algo de latón, limas, soldadura e unhas cantas cousas máis e "cosín"






You know I have a thing about sewing. But, unfortunately, I can not sew very well and can not find a way of enjoying this activity. However, it brings to my mind some very pleasant sensations and, somehow, I find sewing a very sensible activity ;) Having these thaughts in mind I have been working lately in some pieces that evoke sewing and embroidering. I hope you like this fake embroidery copper pendant and thank you all for stopping by!

lunes, 24 de septiembre de 2012

Amatistas, cobre e aceiro - Herringbone pendant

Cobre chapado, aceiro e amatistas. Cada elemento vai "tecido" a man. É laborioso e delicado, pero o resultado creo que paga a pena.  

 







Herringbone pendant, made out of plated copper wire, stainles steel and amethysts.

miércoles, 15 de agosto de 2012

A serpentina, miña nai , etc. - Serpentine, my mother, etc.


Hoxe cumpro anos. Uns cantos xa. Non acostumo facer festa e, como eu non teño ningún recordo do día en cuestión, sempre penso que a quen habería que felicitar sería ás nais, quen si viviron a experiencia de xeito consciente.

Por isto hoxe parece bo día para vos ensinar este pequeno presente que fixen para miña nai. É un conxunto de anel, pendentes e colgante, feito en cobre, con detalles de prata e de ouro. As pedras son unhas serpentinas que ela mesma trouxo hai xa bastantes anos dunha viaxe a Irlanda. 

 

 
Este é o colgante. Leva detalles en prata de lei e mide uns seis cm. A cadea tamén está feita por min elo a elo, e é bastante longa, aproximadamente tamaño ópera (por embaixo do peito).
 


 



Creo que onde máis loce a pedra é no anel, onde parece integrarse á perfección coa trenza de cobre. É unha pedra moi branda, e de feito, quedoulle unha pequena desigualdade na esquina superior dun dos brincos. Pero non tiña máis serpentinas: ou era esa ou non era ningunha. 




Espero que vos guste (aínda que sexa a metade do que eu sei que lle gustou a ela), e graciñas a todos por vos pasar por aquí!
 
 Today is my birthday. I do not remember anuthing about that day, but my mother sure does. Mothers remember a lot of things! So maybe we should congratulate them as well. This is a set I made for her out of copper, silver, gold and some serpentine stones that my mother bought in Ireland many years ago.

lunes, 23 de julio de 2012

Moucho - Wirework Owl Pendant

Enredando o tempo algunha tarde apareceu este moucho de cobre esmaltado. Parece un tipo simpático.







A simple wirework owl, improvised just for fun during one of the many craft shows that we attended during July.Seems like a nice guy.

jueves, 31 de mayo de 2012

Pátinas do cobre I - Copper Patinas I

A miña amiga B. sempre di que, por sorte, o espírito do mal está moi repartido. Podemos entender por "espírito do mal" calquera cousa, pero no meu caso pódese tranquilamente aplicar a unha perigosa tendencia á "experimentación doméstica" que me acompañou toda a vida: queimar cousas, mesturar líquidos raros, meter no forno obxectos inesperados, etc... Cando era pequena era un verdadeiro perigo. Agora teño mito coidado, e, que conste, sempre me informo previamente de se as cousas poden estoupar, arder ou botar fumes tóxicos ;). En calquera caso, o meu traxe de "laboratorio" é espectacular, maruja incendiaria total: avental con estampado de vacas, guantes de fregar, turbante de floripondios que non sei de onde saquei e gafas de seguridade.

Despois desta introdución, podedes esperar calquera cousa, me temo ;) Pero non, hoxe trátase de algo moi simple e sen perigo ningún. Ultimamente ando a facer moitas probas relacionadas coas pátinas dos metais, principalmente coas de cobre, que se presta moi ben ás "intervencións". E unha das formas máis simples de patinar cobre sen recorrer a pátinas comerciais, caras e contaminantes, é a pátina con lume. Para ensinárvolo, fixen unha roseta sinxela cuns dez centímetros de arame. Como vedes, o efecto é bastante plano e algo soso.

 


My friend B. always says that luckily, the spirit of evil is does not usually appear concentrated. In my case, this "spirit of evil" applies to a tendency towards some kind of "domestic experimentation" that accompanied me throughout my life: burning things, mixing strange liquids, melting, or trying to melt unexpected objects... As a child, I was kinda dangerous ;) Nowadays, I try to act more consciously and always inform me beforehand of the potential dangers. However, my lab is my kitchen, and my lab suit would scare anyone: kitchen apron, dishwashing gloves, and old turbant covering my hair and safety glasses! Anyway, do not expect big evil things going on here today ;) I am only going to show you the results of one of the most inespensive and eco-friendly copper patinas: the fire patina. For this this explanation, I have made a simple copper wire rosette. As you can see, it looks rather uninteresting and dull.


Pero aquí intervén o espírito do mal e lle pon lume. Quentei a peza ate poñela ao roxo cun mini soprete, intentando non mover demasiado a fonte de calor, porque senón conseguiriamos uns tons anodizados, que non nos interesan hoxe, pero dos que podemos falar outro día, que tamén son curiosos. Con todo, se non dispoñedes dun soprete, un arame de cobre coma este, de 1,2mm de grosor, pódese poñer ao roxo sobre o fogón dunha cociña de gas en menos de dous minutos. Despois de poñelo ao roxo, métese en auga uns segundos (xa se lle desprende boa parte da carbonilla) e obtemos unha roseta negra. Hai que ter en conta que cando o metal chega ao roxo, queda moi brando (chámase recocer os metais). Isto poida que nos conveña se queremos seguir traballando na peza, pero se xa a imos utilizar con esa forma teremos que lle dar uns golpes suaves co martelo para endurecela de novo.

Recén recocida - Just annealed
 
Despois de metela na auga - After washing

But then the evils' spirit comes into action and fire the rosette. I applied hot with a mini torch, trying not to move it. If we move the heat source, we will get anodized tones, that are not our goal today. Anyway, if you do not have a torch, a 1,2mm copper wire like the one I am using, reaches the red-hot temperature point in about a minute lying it upon the flame from a gas stove top. Once the piece achieves a reddish tone, we introduce it in cold water. Now we have a rather black rosette. However, it must be taken into account that once the wire reaches the red-hot temperature point, you will be annealing the wire. Annealing makes metals soft and malleable again; this can be very interesting if we are going to go on working on the piece, but if we already have the shape we were looking for, we should harden it again by hammering it gently. Then, I file or sand the piece slightly to get some bright accents and.. we are done! We have an atractive copper wire rosette, with much more deep and interest than before. You can also tumble it, and the results will be amazing! This kind of patina is very stabil, and does not need further coverings with vernish or wax.

Agora só queda darlle algúns acentos brillantes pasándolle unha lixa ou unha lima para que apareza a cor orixinal do cobre por baixo do ennegrecido. E xa está, agora ten moitísima máis profundidade, e claro, máis interese e atractivo. Ademais, as pátinas de lume mantéñense moi ben sen necesidade de aplicar máis cobertura de protección (vernices ou ceras).


Limada e lixada - Filed and sanded

E xa que teño feita esta roseta, douvos algún exemplo de que facer ela. Podemos sinxelamente engadirlle algunha doa interesante e un gancho, e xa temos un pendente único. Ou podemos facer unhas rosetas máis e usalas coma charms nunha pulseira, ou unilas entre si e armar un colgante ben lindo ou sinxelamente, montar unha pulseira de aire súper romántico e delicado!


 
Uns pendentes? - Earrings?
Un colgante? - A pendant?


Unha pulseira? - A bracelet?

And since we have now our nice rosette, let's use it for something ;) Only some suggestions: you can add a nice bead and make an earring, or use it as a charm in bracelet, or... you can make some more rosettes, join them and make a stunning pendant or a delicate and soooo romantic bracelet! Have fun with your experiments, and if I can be of any help, do not hesitate to leave a question ;)

Gustaríame que esta crónica vos dese algunhas ideas e se podo axudarvos en algo, só tendes que deixar unha pregunta ou comentario. Espero que este "espírito do mal" tamén vos visite a vós de cando en vez, e, sobre todo, que vos divirtades tanto coma min cos vosos experimentos!










Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...