viernes, 11 de marzo de 2022
martes, 17 de marzo de 2015
miércoles, 12 de junio de 2013
viernes, 17 de mayo de 2013
Sapo en cobre - Not-so-Traditional Copper Pendant
Non se sabe con certeza a razón dese nome tan curioso, sapo. Probablemente aluda á semellanza da textura coa pel do animal, ou mesmo poida que faga referencia ás formas acorazonadas dos sapoconchos. Sábese que tamén foi denominado "pelícano", seica nun intento de esquivar á Inquisición poñéndolle á xoia un nome co que habitualmente se aludía á paixón de Cristo.
![]() |
| "Joya de pecho" da colección do Victorian and Albert Museum de Londres, datada en España, arredor de 1750 |
Andando o tempo, esta xoia culta e cortesá foise popularizando e calou fondamente no imaxinario de distintas zonas da Península Ibérica, adoptando en cada lugar unhas peculiarides específicas. En Portugal son as "laças", en Castela-León e Extremadura, os "galápagos" e "tembladeras". Mesmo a "cruz" ou "joya" dos aderezos das falleras de Valencia, comparten orixe co sapo galego.
Os sapos tradicionais galegos son pezas formadas por varios corpos de filigrana, realizados en ouro ou prata ou cobre sobredourados. Consérvanse numerosos exemplares dos séculos XVIII e XIX en museos (Museo de Ourense, Museo do pobo Galego, Museo del Traje, Museo Sorolla, Colección da Spanish Society of America...) e máis en mans privadas, normalmente como resultado de herdanzas familiares. O que podedes ver na foto é o que se garda no Museo Arqueolóxico de Ourense.
![]() |
| Sapo galego, século XIX, prata sobredourada. |
Na actualidade, numerosos ourives seguen a crear en Galicia estas pezas, algúns respectando completamente as súas formas máis tradicionais, e outros usando o concepto do sapo como base para novas creacións. Non podo deixar de vos recomendar que visitedes a páxina de Susi Gesto, quen, xunto coa súa irmá Leo, continúan coa tradición familiar elaborando marabillosas creacións coma as que ilustra a foto.
![]() |
| Susi Gesto, prata e acibeche. |
martes, 14 de mayo de 2013
jueves, 4 de abril de 2013
martes, 19 de febrero de 2013
Colgante de cobre en foldforming - Foldforming Copper Pendant
miércoles, 6 de febrero de 2013
Falsa malla Europa 4-1 Tan fácil! - Tutorial: Fake Europe 4-1 Easy Chainmaille Weave
| Pezas correctamente inclinadas |
| Pezas incorrectamente inclinadas |
| De perfil tense que ver esta forma de zigzag - Zigzag line in side view |
Ya está lista nuestra cadena. Ahora, ¿y para qué podemos usar una cadena como esta? Os dejo unos ejemplos:
E por último, para que comparedes, déixovos unha fota dunha mostra de cadea Europa 4-1 feita como é debido. A que son difíciles de distinguir?
jueves, 8 de noviembre de 2012
Colgante "bordado" - Let's Pretend We Are Sewing
Eu teño algo coa costura. Evócame sensacións familiares, dáme tenrura. E paréceme unha cousa moi sensata para facer coas mans... Pero por sumar unha contradición máis, nin sei coser ben, nin atopo momento para desfrutar de facelo.
Pero o metal sei e podo. Entón estiven ultimamente a facer nunhas pezas que recollesen estes afáns... Algo de cobre, algo de latón, limas, soldadura e unhas cantas cousas máis e "cosín"
You know I have a thing about sewing. But, unfortunately, I can not sew very well and can not find a way of enjoying this activity. However, it brings to my mind some very pleasant sensations and, somehow, I find sewing a very sensible activity ;) Having these thaughts in mind I have been working lately in some pieces that evoke sewing and embroidering. I hope you like this fake embroidery copper pendant and thank you all for stopping by!
lunes, 24 de septiembre de 2012
Amatistas, cobre e aceiro - Herringbone pendant
Cobre chapado, aceiro e amatistas. Cada elemento vai "tecido" a man. É laborioso e delicado, pero o resultado creo que paga a pena.
Herringbone pendant, made out of plated copper wire, stainles steel and amethysts.
miércoles, 15 de agosto de 2012
A serpentina, miña nai , etc. - Serpentine, my mother, etc.
Hoxe cumpro anos. Uns cantos xa. Non acostumo facer festa e, como eu non teño ningún recordo do día en cuestión, sempre penso que a quen habería que felicitar sería ás nais, quen si viviron a experiencia de xeito consciente.
Por isto hoxe parece bo día para vos ensinar este pequeno presente que fixen para miña nai. É un conxunto de anel, pendentes e colgante, feito en cobre, con detalles de prata e de ouro. As pedras son unhas serpentinas que ela mesma trouxo hai xa bastantes anos dunha viaxe a Irlanda.
Este é o colgante. Leva detalles en prata de lei e mide uns seis cm. A cadea tamén está feita por min elo a elo, e é bastante longa, aproximadamente tamaño ópera (por embaixo do peito).
Creo que onde máis loce a pedra é no anel, onde parece integrarse á perfección coa trenza de cobre. É unha pedra moi branda, e de feito, quedoulle unha pequena desigualdade na esquina superior dun dos brincos. Pero non tiña máis serpentinas: ou era esa ou non era ningunha.
lunes, 23 de julio de 2012
Moucho - Wirework Owl Pendant
jueves, 31 de mayo de 2012
Pátinas do cobre I - Copper Patinas I
Despois desta introdución, podedes esperar calquera cousa, me temo ;) Pero non, hoxe trátase de algo moi simple e sen perigo ningún. Ultimamente ando a facer moitas probas relacionadas coas pátinas dos metais, principalmente coas de cobre, que se presta moi ben ás "intervencións". E unha das formas máis simples de patinar cobre sen recorrer a pátinas comerciais, caras e contaminantes, é a pátina con lume. Para ensinárvolo, fixen unha roseta sinxela cuns dez centímetros de arame. Como vedes, o efecto é bastante plano e algo soso.
My friend B. always says that luckily, the spirit of evil is does not usually appear concentrated. In my case, this "spirit of evil" applies to a tendency towards some kind of "domestic experimentation" that accompanied me throughout my life: burning things, mixing strange liquids, melting, or trying to melt unexpected objects... As a child, I was kinda dangerous ;) Nowadays, I try to act more consciously and always inform me beforehand of the potential dangers. However, my lab is my kitchen, and my lab suit would scare anyone: kitchen apron, dishwashing gloves, and old turbant covering my hair and safety glasses! Anyway, do not expect big evil things going on here today ;) I am only going to show you the results of one of the most inespensive and eco-friendly copper patinas: the fire patina. For this this explanation, I have made a simple copper wire rosette. As you can see, it looks rather uninteresting and dull.
Pero aquí intervén o espírito do mal e lle pon lume. Quentei a peza ate poñela ao roxo cun mini soprete, intentando non mover demasiado a fonte de calor, porque senón conseguiriamos uns tons anodizados, que non nos interesan hoxe, pero dos que podemos falar outro día, que tamén son curiosos. Con todo, se non dispoñedes dun soprete, un arame de cobre coma este, de 1,2mm de grosor, pódese poñer ao roxo sobre o fogón dunha cociña de gas en menos de dous minutos. Despois de poñelo ao roxo, métese en auga uns segundos (xa se lle desprende boa parte da carbonilla) e obtemos unha roseta negra. Hai que ter en conta que cando o metal chega ao roxo, queda moi brando (chámase recocer os metais). Isto poida que nos conveña se queremos seguir traballando na peza, pero se xa a imos utilizar con esa forma teremos que lle dar uns golpes suaves co martelo para endurecela de novo.
| Recén recocida - Just annealed |
| Despois de metela na auga - After washing |
But then the evils' spirit comes into action and fire the rosette. I applied hot with a mini torch, trying not to move it. If we move the heat source, we will get anodized tones, that are not our goal today. Anyway, if you do not have a torch, a 1,2mm copper wire like the one I am using, reaches the red-hot temperature point in about a minute lying it upon the flame from a gas stove top. Once the piece achieves a reddish tone, we introduce it in cold water. Now we have a rather black rosette. However, it must be taken into account that once the wire reaches the red-hot temperature point, you will be annealing the wire. Annealing makes metals soft and malleable again; this can be very interesting if we are going to go on working on the piece, but if we already have the shape we were looking for, we should harden it again by hammering it gently. Then, I file or sand the piece slightly to get some bright accents and.. we are done! We have an atractive copper wire rosette, with much more deep and interest than before. You can also tumble it, and the results will be amazing! This kind of patina is very stabil, and does not need further coverings with vernish or wax.
Agora só queda darlle algúns acentos brillantes pasándolle unha lixa ou unha lima para que apareza a cor orixinal do cobre por baixo do ennegrecido. E xa está, agora ten moitísima máis profundidade, e claro, máis interese e atractivo. Ademais, as pátinas de lume mantéñense moi ben sen necesidade de aplicar máis cobertura de protección (vernices ou ceras).
| Limada e lixada - Filed and sanded |
E xa que teño feita esta roseta, douvos algún exemplo de que facer ela. Podemos sinxelamente engadirlle algunha doa interesante e un gancho, e xa temos un pendente único. Ou podemos facer unhas rosetas máis e usalas coma charms nunha pulseira, ou unilas entre si e armar un colgante ben lindo ou sinxelamente, montar unha pulseira de aire súper romántico e delicado!
| Uns pendentes? - Earrings? |
| Un colgante? - A pendant? |
| Unha pulseira? - A bracelet? |
Gustaríame que esta crónica vos dese algunhas ideas e se podo axudarvos en algo, só tendes que deixar unha pregunta ou comentario. Espero que este "espírito do mal" tamén vos visite a vós de cando en vez, e, sobre todo, que vos divirtades tanto coma min cos vosos experimentos!



.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)